Baner

15 Sierpnia – CUD NAD WISŁĄ

14 Sie 2017

>

15 sierpnia to dzień w którym Polacy obchodzą dwa święta, ważne zarówno dla historii Polski, jak i z punktu widzenia tradycji katolickiej.

Bitwa Warszawska, stoczona w dniach 12-25 sierpnia 1920 roku, jest dziś określana jako „Cud nad Wisłą”. Była jedną z najważniejszych bitew w historii Polski i przyniosła zwycięstwo Wojska Polskiego nad armią sowiecką. Decydujące natarcie rozpoczęło się 16 sierpnia i zakończyło się spektakularnym zwycięstwem Wojska Polskiego i marszałka Piłsudskiego. 19 sierpnia Armia Czerwona otoczona przez Wojska Polskie rzuciła się do odwrotu.

Święto Wojska Polskiego obchodzone było już w okresie II Rzeczypospolitej dla upamiętnienia walk w obronie Ojczyzny. Obchodzono je także podczas II wojny światowej i po jej zakończeniu do roku 1947 w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie i w Wojsku Polskim.

Po wojnie wszelkie próby konspiracyjnego obchodzenia święta WP były niszczone w samym zarodku. Siły intelektualne narodu były zniszczone przez zbrodnie i emigrację, więc nie istniało źródło, w którym mogła zaistnieć inicjatywa potajemnego obchodzenia święta, dlatego zaniechano jego obchodów.

Później jako datę święta Wojska Polskiego ustanowiono 12 października czyli rocznicę bitwy pod Lenino z 1920 roku. – Była to bitwa bardzo wyniszczająca wojska generała Berlinga – wyjaśnia płk. Krzysztof Komorowski. – Nie była to bitwa o szczególnym charakterze z punktu widzenia operacyjnego i była prowokacją ze strony Armii Czerwonej. Stalin i jego towarzysze nie mogli się pogodzić ze sromotną klęską roku 1920, dlatego narzucili 12 października jako datę święta WP.

– W latach 1979-1980 powstała „Solidarność” i niezależne związki zawodowe, wokół których skupiło się grono intelektualistów. Rozpoczęły się nielegalne składania wiązanek pod Grobem Nieznanego żołnierza, które były ścigane przez tzw. organa porządkowe – wspomina płk. Komorowski. W latach 1990-1992 Święto obchodzono w dniu 3 maja, w rocznicę uchwalenia Konstytucji. Ustawa sejmowa z dnia 30 lipca 1992 roku przywróciła obchody Święta Wojska Polskiego w dniu 15 sierpnia.

Uroczystości mają również miejsce w Kościele katolickim. W kalendarium świąt 15 sierpnia to dzień Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny nazywany również świętem Matki Boskiej Zielnej.

Tradycja obchodów tego święta sięga V wieku, a jej upowszechnienie przypada na wiek VII. Na Wschodzie i Zachodzie są odmienne wierzenia co do „sposobu” Wniebowzięcia NPM:
W prawosławiu Wniebowzięcie nazywane jest Zaśnięciem. Uważa się, że Maryja dostąpiła wniebowzięcia, najpierw zasnąwszy. Na Zachodzie utrzymuje się z kolei, iż nastąpiło to za jej życia. Święto obchodzone jest bardzo uroczyście. Wierni przystrajają kościół oraz ołtarz główny kwiatami i zbożami. W niektórych regionach Polski Matka Boska Zielna jest uważana za patronkę ziemi i jej plonów. W czasie obrzędów religijnych święci się kwiaty, zioła i warzywa.

Kiedyś wierzono, że dzięki poświęceniu bukiety nabierały mocy leczniczych i były wykorzystywane w innych obrzędach religijnych a także magicznych. Z poświęconych bukietów część kwiatów i ziół dodawano do herbat i wywarów, które były stosowane w leczeniu ludzi i zwierząt. Dziś tradycja święcenia kwiatów i zbóż utrzymuje się głównie w małych miejscowościach i wsiach. Największe uroczystości odbywają się w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie przedstawiane są inscenizacje Wniebowzięcia.

Źródło: internet.

BTS – Spór zbiorowy

1 Sie 2017

W SPÓŁCE  BTS SP Z. O.O. TRWA SPÓR  ZBIOROWY .!!!

Niestety – związkom zawodowym działającym w Spółce BTS Sp. z o.o. w dalszym ciągu nie udało się podpisać porozumienia z Zarządem Spółki w sprawie polityki płacowej na 2017 rok. Spółka BTS Sp. z o.o. jest Spółką z Grupy Koksowniczej, wydzieloną w 2000 roku ze struktur Koksowni Przyjaźń,  w której 100% udziałów ma JSW KOKS S.A. Niestety  mimo wcześniejszych zapewnień, zarówno Zarządu Spółki,  jak również właściciela tj. JSW KOKS S.A., że mimo trudnej sytuacji finansowej w całej Grupie JSW KOKS S.A. ,  wynagrodzenia pracownicze zostaną utrzymane  przynajmniej na poziomie 2016 roku, to pracownikom Spółki BTS Sp. z o.o. nie  wypłacono do dnia dzisiejszego Nagrody z okazji Świąt Wielkanocnych, pracownicy nie otrzymali również Nagrody z okazji Dnia Transportowca oraz niezrealizowany został dodatkowy odpis na ZFŚS. W takiej sytuacji zarówno  Solidarność jak  i pozostałe związki zawodowe nie miały innego wyjścia i zmuszone zostały do wejścia w spór zbiorowy z pracodawcą, aby bronić wynagrodzeń pracowników Spółki BTS Sp. z o.o. , którzy czują się pokrzywdzeni i oszukani, zarówno przez Zarząd, jak również właściciela.  W ramach sporu zbiorowego w dniu 8 sierpnia 2017 roku mają odbyć  się mediacje z udziałem mediatora. Mamy nadzieję, że uda się dojść do porozumienia z Zarządem BTS Sp. z o.o. , ponieważ w przeciwnym razie związkom zawodowym pozostaną tylko rozwiązania siłowe, czyli referendum strajkowe i w konsekwencji strajk, a na tym chyba nikomu nie zależy.
 Ostrzegamy pracodawcę, że  atmosfera wśród pracowników Spółki BTS Sp. z o.o. jest napięta i bardzo nerwowa i w przypadku nie podpisania porozumienia płacowego, może dojść w  do niekontrolowanych protestów pracowniczych, ze strajkiem włącznie.

 

73 rocznica Powstania Warszawskiego

1 Sie 2017

73 lata temu Komendant Główny AK gen. Tadeusz Komorowski „Bór” wydał dowódcy Okręgu AK Warszawa Miasto płk. Antoniemu Chruścielowi „Monterowi” rozkaz o rozpoczęciu 1 sierpnia 1944 r. powstania w Warszawie. „Po pięciu blisko latach nieprzerwanej i twardej walki prowadzonej w podziemiach konspiracji stajecie dziś otwarcie z bronią w ręku” – głosił rozkaz „Bora”.

O podjęciu walk w stolicy zadecydowano 21 lipca 1944 r. na spotkaniu generałów Tadeusza Komorowskiego „Bora”, Leopolda Okulickiego „Niedźwiadka” i Tadeusza Pełczyńskiego „Grzegorza”.

Przez kilka następnych dni trwały konsultacje wewnątrz KG AK, której stanowisko przedstawiono następnie Janowi S. Jankowskiemu Delegatowi Rządu na Kraj w celu uzyskania jego akceptacji. Odbyło się także w tym czasie posiedzenie Rady Jedności Narodowej, na którym opowiedziano się za opanowaniem Warszawy przed wkroczeniem do niej Armii Czerwonej.

25 lipca 1944 r. gen. Komorowski wysłał do Londynu depeszę skierowaną do Naczelnego Wodza gen. Kazimierza Sosnkowskiego, w której stwierdzał: „Jesteśmy gotowi w każdej chwili do walki o Warszawę. Przybycie do tej walki Brygady Spadochronowej będzie miało olbrzymie znaczenie polityczne i taktyczne. Przygotujcie możliwość bombardowania na nasze żądanie lotnisk pod Warszawą. Moment rozpoczęcia walki zamelduję”.

Tego samego dnia Rada Ministrów wydała uchwałę, w której upełnomocniła Delegata Rządu „do powzięcia wszystkich decyzji wymaganych tempem ofensywy radzieckiej, w razie konieczności bez uprzedniego porozumienia się z Rządem”. Dzień później premier Stanisław Mikołajczyk polecił ministrowi spraw wewnętrznych przesłać do kraju informację o tym, iż: „Na posiedzeniu Rządu RP zgodnie zapadła uchwała upoważniająca Was do ogłoszenia powstania w momencie przez was wybranym”.

Premier Mikołajczyk, udający się pod koniec lipca na rozmowy ze Stalinem, liczył, iż ewentualny wybuch powstania w stolicy wzmocni jego pozycję negocjacyjną wobec Sowietów.

Opinii premiera nie podzielał Naczelny Wódz gen. Kazimierz Sosnkowski, który uważał, iż w zaistniałej sytuacji, zbrojne powstanie pozbawione jest politycznego sensu i w najlepszym przypadku zmieni jedną okupację na drugą. W depeszy do gen. Komorowskiego z 25 lipca 1944 r. stwierdzał m.in. „W obliczu szybkich postępów okupacji sowieckiej na terytorium kraju trzeba dążyć do zaoszczędzenia substancji biologicznej narodu w obliczu podwójnej groźby eksterminacji”. Gen. Sosnkowski, jako Naczelny Wódz, nie podjął jednak jednoznacznej decyzji zabraniającej rozpoczęcia powstania.

31 lipca po południu dowódca AK gen. Tadeusz Komorowski „Bór” spotkał się z płk Antonim Chruścielem, który przekazał „Borowi” nieprecyzyjną – jak się potem okazało – wiadomość o tym, że sowieckie czołgi są już na przedmieściach Pragi. Ta niesprawdzona informacja była jednym z powodów, dla którego wahający się jeszcze „Bór” podjął ostatecznie rozkaz, że powstanie wybuchnie 1 sierpnia.

Przebieg kluczowej narady 31 lipca i podjętej wówczas decyzji o wybuchu Powstania Warszawskiego tak w swoich wspomnieniach przedstawił „Bór” Komorowski: „Tegoż dnia komendant Okręgu Warszawa-Miasto, »Monter«, oczekiwany był w kwaterze głównej o godzinie 6 po południu. Zjawił się niespodziewanie o piątej, z wiadomością, że sowieckie oddziały pancerne wdarły się w przyczółek niemiecki, zdezorganizowały jego obronę i że Radość, Miłosna, Okuniew, Wołomin i Radzymin są już w rękach rosyjskich. Po krótkiej naradzie uznałem, że nadszedł właściwy moment do rozpoczęcia walki o Warszawę”.

Tego samego dnia ok. godz. 19 z gmachu przy ul. Filtrowej 68, gdzie mieściła się konspiracyjna kwatera sztabu dowódcy Okręgu Warszawskiego AK, płk Chruściel „Monter” wysłał zaszyfrowaną wiadomość o godzinie „W”. „Alarm – do rąk własnych Komendantom Obwodów (…). Nakazuję »W« dnia 1.8. godzina 17. Adres m.p. Okręgu: Jasna nr 22 m. 20 czynny od godziny »W«. Otrzymanie rozkazu natychmiast kwitować” – rozkazywał komendant warszawskiego Okręgu AK. Godzinę wybuchu powstania o 17.00 Chruściel uzasadniał tym, że w popołudniowym tłoku na ulicach żołnierzom podziemia łatwiej będzie niepostrzeżenie dotrzeć na miejsca zbiórek.

Rozkaz gen. Komorowskiego został opublikowany z datą 1 sierpnia w „Biuletynie Informacyjnym” w drugim dniu powstania. „ŻOŁNIERZE STOLICY. Wydałem dziś upragniony przez Was rozkaz do jawnej walki z odwiecznym wrogiem Polski, najeźdźcą niemieckim. Po pięciu blisko latach nieprzerwanej i twardej walki prowadzonej w podziemiach konspiracji stajecie dziś otwarcie z bronią w ręku, by Ojczyźnie przywrócić Wolność i wymierzyć zbrodniarzom niemieckim przykładną karę za terror i zbrodnie dokonane na ziemiach Polski. Warszawa, 1.VIII-1944 r. Dowódca Armii Krajowej (-) BÓR”.

W Powstaniu Warszawskim Chruściel był dowódcą całości walczących sił. 9 września 1944 r. skierował list do dowódcy AK gen. „Bora”, domagając się odwleczenia decyzji kapitulacji. Awansowany do stopnia generała brygady rozkazem Naczelnego Wodza z 14 września 1944 r. „za wybitne dowodzenie i przykład osobistego męstwa w walkach o Warszawę”.

Antoni Chruściel przed I wojną światową działał w ruchu niepodległościowym; w szeregi odrodzonego Wojska Polskiego trafił w grudniu 1918 r. W kampanii polskiej 1939 r. dowodził 82. Syberyjskim Pułkiem Strzelców. Po kapitulacji twierdzy w Modlinie został wzięty do niewoli i osadzony w niemieckim obozie jenieckim w Działdowie (Soldau); w końcu października tego roku został zwolniony.

Od czerwca 1940 r. Chruściel działał w konspiracji. Należał do zwolenników wybuchu powstania w Warszawie, choć zarazem przestrzegał przed skutkami niedostatku broni i amunicji. W Powstaniu Warszawskim był dowódcą całości walczących sił. Po kapitulacji oddziałów powstańczych przebywał w obozach jenieckich w Niemczech, gdzie uwolniły go oddziały amerykańskie.

Po demobilizacji oddziałów polskich w 1948 r. pozostał na emigracji w Londynie. Od 1956 r. mieszkał w Waszyngtonie; tam też zmarł w 1960 r. W 2004 r. jego prochy zostały przewiezione do Polski i pochowane na Cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach.

W czasie walk w Warszawie zginęło ok. 18 tys. powstańców, a 25 tys. zostało rannych. Poległo również ok. 3,5 tys. żołnierzy z Dywizji Kościuszkowskiej. Straty ludności cywilnej były ogromne i wynosiły ok. 180 tys. zabitych. Pozostałych przy życiu mieszkańców Warszawy, ok. 500 tys., wypędzono z miasta, które po powstaniu zostało niemal całkowicie zburzone. Specjalne oddziały niemieckie, używając dynamitu i ciężkiego sprzętu, jeszcze przez ponad trzy miesiące metodycznie niszczyły resztki ocalałej zabudowy.

Do niemieckiej niewoli poszło ponad 15 tys. powstańców, w tym 2 tys. kobiet. Wśród nich niemal całe dowództwo AK, z gen. Komorowskim, mianowanym przez prezydenta RP Władysława Raczkiewicza 30 września 1944 r. Naczelnym Wodzem.

W wydanej nazajutrz po kapitulacji odezwie do „Do Narodu Polskiego” Krajowa Rada Ministrów i Rada Jedności Narodowej z goryczą stwierdzały: „Skutecznej pomocy nie otrzymaliśmy. (…) Potraktowano nas gorzej niż sprzymierzeńców Hitlera: Italię, Rumunię, Finlandię. (…) Sierpniowe powstanie warszawskie z powodu braku skutecznej pomocy upada w tej samej chwili, gdy armia nasza pomaga wyzwolić się Francji, Belgii i Holandii. Powstrzymujemy się dziś od sądzenia tej tragicznej sprawy. Niech Bóg sprawiedliwy oceni straszliwą krzywdę, jaka Naród Polski spotyka, i niech wymierzy słuszną karę na jej sprawców”.

PRACOWNICY DO ROBOTY- A NAGRODA DLA ZARZĄDU !!!

27 Cze 2017

Solidarność nie zgadza się z polityką płacową Zarządu JSW KOKS i dlatego wystosowała dwa pisma, których treść zamieszczamy poniżej !!

Znalezione obrazy dla zapytania pieniądze

Prezes Zarządu

JSW KOKS S.A.

Pan Janusz Adamczyk

Organizacja Międzyzakładowa NSZZ ,,Solidarność” Koksownie JSW KOKS S.A. w związku z pozyskaniem informacji, że Rada Nadzorcza, mimo ujemnego wyniku finansowego Spółki przyznała Zarządowi JSW KOKS S.A. nagrodę roczną za 2016 rok, zgłasza dodatkowe żądanie wypłaty nagrody w wysokości 2 tyś. zł. na każdego zatrudnionego pracownika JSW KOKS S.A.

Uważamy, że decyzja o przyznaniu nagrody Zarządowi w czasie kiedy nasza Spółka znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej i kiedy Zarząd JSW KOKS S.A. mówi stronie społecznej, że nie ma pieniędzy na utrzymanie pracownikom wynagrodzeń chociażby na poziomie lat ubiegłych, jest skandaliczna i nieodpowiedzialna.

Informujemy po raz kolejny Pana Prezesa, że w przypadku niespełnienia żądań płacowych zgłoszonych przez NSZZ ,,Solidarność” w sprawie ustalenia polityki płacowej na drugie półrocze 2017 rok oraz niewypłacenia pracownikom dodatkowej nagrody w wysokości 2 tyś. zł. – od dnia 4 lipca 2017 roku, zaistnieje spór zbiorowy oraz przeprowadzona zostanie akcja strajkowa z uwzględnieniem procedur wynikających z przepisów ustawy.

 

Znalezione obrazy dla zapytania pieniądze

 

 

Prezes Zarządu

JSW KOKS S.A.

Pan Janusz Adamczyk

Dąbrowa Górnicza 26.06.2017 r.

Organizacja Międzyzakładowa NSZZ ,,Solidarność” Koksownie JSW KOKS S.A. po analizie przedstawionych przez Zarząd JSW KOKS S.A. argumentów o przesuniecie terminu zakończenia rozmów w sprawie polityki płacowej na drugie półrocze 2017 roku, nie wyraża zgody na taką propozycję.

Nadmieniamy, że pracownicy JSW KOKS S.A. w 100%. wykonują swoje zadania.

To dzięki przeróbce węgla w naszych koksowniach, JSW S.A. osiąga bardzo dobre wyniki finansowe. Pracownicy JSW KOKS S.A. z niezadowoleniem i niedowierzaniem zapoznają się z sytuacją finansową naszej Spółki i brakiem pozytywnych decyzji dotyczących ich płacy w 2017 roku. Dalsze odwlekanie decyzji w tej sprawie może doprowadzić do niekontrolowanych protestów społecznych.

W związku z powyższym w dniu 23 czerwca 2017 roku Komisja Organizacji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” Koksownie JSW KOKS S.A. w Dąbrowie Górniczej działając na podstawie art.1 i art. 7 ustawy z dnia 23 maja 1991r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych ( Dz. U. Nr 35, poz. 236 z późn. zm.) podjęła decyzję, że w przypadku niespełnienia żądań płacowych zgłoszonych przez NSZZ ,,Solidarność” w dniu 26 stycznia 2017 roku oraz w przypadku niezrealizowania zapisów porozumienia zawartego w dniu 7 kwietnia 2017 roku ( § 6 ) w sprawie ustalenia polityki płacowej na drugie półrocze 2017 rok, od dnia 4 lipca 2017 roku, zaistnieje spór zbiorowy oraz przeprowadzona zostanie akcja strajkowa – z uwzględnieniem procedur wynikających z przepisów w/w ustawy.

V Zawody Wędkarskie o Puchar im. Janusza Ostrowskiego

7 Cze 2017

W dniu 3-06-2017 dobyły się V zawody spławikowe o puchar im Janusza Ostrowskiego na zbiorniku Wolbrom

W zawodach wystartowało 25 zawodników którzy zajęli następujące miejsca.

Zawody wygrał Tomasz Kamoda

Lp. Nazwisko i imię zawodnika Numer

stanowiska

Punkty za

wagę ryb

Zajęte

miejsce

1. Kamoda Tomasz 26 6060 1
2. Wielgosz Paweł 20 5710 2
3. Wielgosz Wiesław 22 5550 3
4. Kamoda Grzegorz 9 5290 4
5. Osmólski Janusz 2 5180 5
6. Górecki Piotr 25 4870 6
7. Gawlas Ryszard 4 4560 7
8. Fiuk Paweł 27 4270 8
9. Matejek Robert 13 4140 9
10. Podsiadło Robert 10 3870 10
11. Jucha Jerzy 23 3830 11
12. Podsiad Grzegorz 21 3140 12
13. Wójcik Janusz 14 2750 13
14. Gajewicz Mateusz 11 2640 14
15. Kuźniar Adam 7 2520 15
16. Kałwak Ryszard 8 2450 16
17. Kowal Grzegorz 1 2360 17
18. Jaskuła Jarosław 19 2180 18
19. Budzyński Sławomir 16 1500 19
20. Ambrozik Lech 6 1420 20
21. Fiuk Zenon 18 1270 21
22. Jędryka Marian 5 1260 22
23. Nowak Rafał 12 980 23
24. Papaj Zbigniew 15 0 24
25. Smolarczyk Stanisław 17 0 25

 

Szukaj

Kalendarz

Wrzesień 2024
P W Ś C P S N
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Gallery

demonstracja_wroclaw_17-09-2011_r_166_large

Odwiedziny

  • 296624Gości razem:
  • 61Gości dzisiaj:
  • 79Gości wczoraj:
  • 0Goście obecnie online:
  • nie_damy_sie_zakneblowac
  • grosik
  • prawo_pracy
  • koksownia_przyjazn
  • boks
  • fds
  • Region Śląsko-Dąbrowski
(c) 2009 - 2011 MOZ NSZZ Solidarność Koksowni Przyjaźń Sp. z o.o. w Dąbrowie Górniczej
Administracja i aktualizacja: Jacek Imbor