11 wrz. 2015
![Podpisanie Porozumienia Jastrzębskiego w kopalni „Manifest Lipcowy”. 03.09.1980. Fot. PAP/CAF/St. Jakubowski Podpisanie Porozumienia Jastrzębskiego w kopalni „Manifest Lipcowy”. 03.09.1980. Fot. PAP/CAF/St. Jakubowski](http://dzieje.pl/sites/default/files/imagecache/zdjecielista/aktualnosci/porozumienia_jastrze.jpg)
Porozumienie Jastrzębskie było trzecim, po gdańskim i szczecińskim, podpisanym latem 1980 r. Zdaniem wielu historyków, masowe strajki na Śląsku, których efektem były ustalenia zawarte w Jastrzębiu, wpłynęły na tempo i skuteczność negocjacji prowadzonych w Gdańsku i Szczecinie, a podpisanie Porozumienia Jastrzębskiego przypieczętowało wcześniejsze umowy.
Oprócz poparcia wszystkich 21 postulatów gdańskich, wolnych sobót dla całej Polski oraz zniesienia niszczącej więzi rodzinne „czterobrygadówki”, górnicy wywalczyli m.in. podnoszenie zarobków w ślad za wzrostem kosztów utrzymania. Władza zgodziła się też na wiele branżowych postulatów pracowników kopalń.
Strajk w kopalni „Manifest Lipcowy” (obecnie „Zofiówka”) rozpoczął się 27 sierpnia na nocnej zmianie i miał przede wszystkim charakter solidarnościowy z protestującymi załogami Gdańska i Szczecina.
Do 21 postulatów gdańskich górnicy dołożyli własne. Podpisane 3 września ok. 5.40 rano, po kilkunastu godzinach negocjacji, porozumienie objęło 29 punktów.
Ustalono m.in. wprowadzenie wszystkich wolnych sobót od początku 1981 r. oraz przyjęto zasadę bezwarunkowego przestrzegania dobrowolności pracy w dni ustawowo wolne. Zniesiono czterobrygadowy system pracy górników, co dało im wolne niedziele. Ustalono też, że postulatem obniżenia wieku emerytalnego górników, aby m.in. mogli przechodzić na emeryturę po 25 latach pracy pod ziemią, zajmie się Sejm PRL.
Spora część przyjętych postulatów dotyczyła spraw socjalnych górników, ale także one miały później znaczenie dla pracowników w całej Polsce. Np. częstą wśród górników pylicę płuc zaliczono do chorób zawodowych, a jednocześnie uzależniono zaliczanie innych chorób do tej kategorii od opinii związków zawodowych, z czego korzystały potem także inne branże.
Porozumienie zagwarantowało wszystkim górnikom deputat węglowy i dodatek za rozłąkę z rodziną dla mieszkających poza domem. Świadczenia rodzinne miały być od tej pory jednolite w całej Polsce, co oznaczało ich podwyżkę do poziomu obowiązującego w wojsku i milicji. Władza zobowiązała się, że od 1981 roku ustalony będzie pułap minimalnych i maksymalnych płac w kraju.
Przyjęto również postulat sprzedaży mięsa i jego przetworów jedynie w ogólnej sieci handlowej (zamiast także w tzw. sklepach komercyjnych, po wyższych cenach) oraz likwidację talonów na atrakcyjne towary przemysłowe. Górnicy domagali się jednocześnie, aby zaopatrzenie w te towary było lepsze, a mięso było lepszej jakości i w większym wyborze.
Jeden z punktów porozumienia wskazywał na konieczność racjonalnej gospodarki złożami węgla, uznanego za dobro ogólnonarodowe. Górnicy wywalczyli ponadto przestrzeganie zakazu zatrudnienia pracowników do pracy na rzecz dyrekcji kopalń, obietnicę ograniczenia zatrudnienia w administracji oraz możliwość wnioskowania przez związki zawodowe o zmiany kadrowe w zakładach pracy.
W postanowieniach końcowych porozumienia uzgodniono powołanie komisji mieszanej, której zadaniem było czuwanie nad realizacją ustaleń. Taki mechanizm miał sprawić, aby sprawy sporne i różnice w interpretacji zapisów rozstrzygali ci, którzy tworzyli porozumienie. Strajkujący otrzymali gwarancję bezpieczeństwa i zapewnienie, że nie będą karani za strajk. (PAP)
Dodany do Bez kategorii |
11 wrz. 2015
![Pamiętajmy o Porozumieniu Katowickim](http://www.solidarnosckatowice.pl/cache/437b557b431103d71a4753eea04e0082eebd474f_620x620_1.png)
11 września 1980 roku podpisano Porozumienie Katowickie. – Fundamentem tamtego porozumienia był zapis umożliwiający organizowanie wolnych związków zawodowych. Dzięki temu powstał NSZZ Solidarność.
Strajk w Hucie Katowice rozpoczął się 28 sierpnia na wydziałach mechanicznym i walcowni. W ciągu dwóch dni protest objął cały zakład, w którym wtedy zatrudnionych było 27 tys. pracowników. Komitet Strajkowy został przekształcony w Międzyzakładowy Komitet Robotniczy, bo do strajku przystąpili też ludzie z firm budujących hutę. Robotnicy poparli 21 postulatów strajkujących stoczniowców ze Szczecina i Gdańska oraz dodali do nich własne żądania. Najważniejszym z nich był postulat o tworzeniu wolnych, ogólnopolskich związków zawodowych.
Zawarte 11 września 1980 roku Porozumienie Katowickie pomiędzy MKR Huty Katowice a komisją rządową stanowiło dopełnienie wszystkich umów społecznych z 1980 roku. – Umowa poszła o krok dalej niż zawarte kilka dni wcześniej porozumienia w Szczecinie, Gdańsku i Jastrzębiu. Wzmocniła ich siłę poprzez zapis że każde z nich będzie miało nie lokalny, lecz ogólnopolski charakter.
W porozumieniu komuniści m.in. zobowiązali się też, że władza ludowa nie będzie represjonować strajkujących, ani osób wspierających protest. Przyjęli też zobowiązanie, że kierownictwa zakładów pracy oraz organów politycznych nie będą szykanować osób, które zaangażują się w tworzenie nowego związku.
7 września 1980 roku MKR Huty Katowice rozesłał po kraju specjalny apel, w którym wezwał do utworzenia pod jednym przywództwem ogólnokrajowego związku zawodowego. Na apel pozytywnie odpowiedział MKZ w Szczecinie. Tej idei początkowo przeciwny był Lech Wałęsa. 16 września przedstawiciele MKR Huty Katowice jako pierwsi w Polsce zarejestrowali w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie Niezależny Samorządny Związek Zawodowy z tymczasową siedzibą w Hucie Katowice. – Wtedy organizacja była już bardzo silna. Zrzeszała blisko 1000 zakładów, również spoza województwa śląskiego .
17 września w Gdańsku, m.in. dzięki staraniom związkowców z dąbrowskiej huty, delegaci robotniczy z całej Polski podjęli decyzję o utworzeniu NSZZ Solidarność
Dodany do Bez kategorii |
14 Sie 2015
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fe/Pilsudskiwithsoldiers.jpg)
15 sierpnia to dzień w którym Polacy obchodzą dwa święta, ważne zarówno dla historii Polski, jak i z punktu widzenia tradycji katolickiej.
Bitwa Warszawska, stoczona w dniach 12-25 sierpnia 1920 roku, jest dziś określana jako „Cud nad Wisłą”. Była jedną z najważniejszych bitew w historii Polski i przyniosła zwycięstwo Wojska Polskiego nad armią sowiecką. Decydujące natarcie rozpoczęło się 16 sierpnia i zakończyło się spektakularnym zwycięstwem Wojska Polskiego i marszałka Piłsudskiego. 19 sierpnia Armia Czerwona otoczona przez Wojska Polskie rzuciła się do odwrotu.
Święto Wojska Polskiego obchodzone było już w okresie II Rzeczypospolitej dla upamiętnienia walk w obronie Ojczyzny. Obchodzono je także podczas II wojny światowej i po jej zakończeniu do roku 1947 w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie i w Wojsku Polskim.
Po wojnie wszelkie próby konspiracyjnego obchodzenia święta WP były niszczone w samym zarodku. Siły intelektualne narodu były zniszczone przez zbrodnie i emigrację, więc nie istniało źródło, w którym mogła zaistnieć inicjatywa potajemnego obchodzenia święta, dlatego zaniechano jego obchodów.
Później jako datę święta Wojska Polskiego ustanowiono 12 października czyli rocznicę bitwy pod Lenino z 1920 roku. – Była to bitwa bardzo wyniszczająca wojska generała Berlinga – wyjaśnia płk. Krzysztof Komorowski. – Nie była to bitwa o szczególnym charakterze z punktu widzenia operacyjnego i była prowokacją ze strony Armii Czerwonej. Stalin i jego towarzysze nie mogli się pogodzić ze sromotną klęską roku 1920, dlatego narzucili 12 października jako datę święta WP.
– W latach 1979-1980 powstała „Solidarność” i niezależne związki zawodowe, wokół których skupiło się grono intelektualistów. Rozpoczęły się nielegalne składania wiązanek pod Grobem Nieznanego żołnierza, które były ścigane przez tzw. organa porządkowe – wspomina płk. Komorowski. W latach 1990-1992 Święto obchodzono w dniu 3 maja, w rocznicę uchwalenia Konstytucji. Ustawa sejmowa z dnia 30 lipca 1992 roku przywróciła obchody Święta Wojska Polskiego w dniu 15 sierpnia.
Uroczystości mają również miejsce w Kościele katolickim. W kalendarium świąt 15 sierpnia to dzień Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny nazywany również świętem Matki Boskiej Zielnej.
Tradycja obchodów tego święta sięga V wieku, a jej upowszechnienie przypada na wiek VII. Na Wschodzie i Zachodzie są odmienne wierzenia co do „sposobu” Wniebowzięcia NPM:
W prawosławiu Wniebowzięcie nazywane jest Zaśnięciem. Uważa się, że Maryja dostąpiła wniebowzięcia, najpierw zasnąwszy. Na Zachodzie utrzymuje się z kolei, iż nastąpiło to za jej życia. Święto obchodzone jest bardzo uroczyście. Wierni przystrajają kościół oraz ołtarz główny kwiatami i zbożami. W niektórych regionach Polski Matka Boska Zielna jest uważana za patronkę ziemi i jej plonów. W czasie obrzędów religijnych święci się kwiaty, zioła i warzywa.
Kiedyś wierzono, że dzięki poświęceniu bukiety nabierały mocy leczniczych i były wykorzystywane w innych obrzędach religijnych a także magicznych. Z poświęconych bukietów część kwiatów i ziół dodawano do herbat i wywarów, które były stosowane w leczeniu ludzi i zwierząt. Dziś tradycja święcenia kwiatów i zbóż utrzymuje się głównie w małych miejscowościach i wsiach. Największe uroczystości odbywają się w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie przedstawiane są inscenizacje Wniebowzięcia.
Źródło: internet.
Dodany do Bez kategorii |
18 Cze 2015
W dniu 13 czerwca 2015 roku odbyły się na zbiorniku wodnym w Wolbromiu, III Zawody wędkarskie im. Janusza Ostrowskiego (byłego przewodniczącego naszego związku zawodowego) organizowane przez Międzyzakładową Organizację Związkową NSZZ ,,Solidarność” Koksowni Przyjaźń.
I miejsce Ryszard Kałwak
II miejsce Piotr Górecki
III miejsce Paweł Fiuk
IV miejsce Grzegorz Kamoda
V miejsce Zenon Fiuk
VI miejsce Jerzy Jucha
VII miejsce Robert Matejek
VIII miejsce Gabriel Bednarczyk
IX miejsce Wiesław Wielgosz
X miejsce Stanisław Smolarczyk
Startowało 24 wędkarzy, członków NSZZ ,,Solidarność”.
![wedka2a](http://www.solidarnosc-przyjazn.pl/wp-content/uploads/2015/06/wedka2a.jpg)
Dodany do Aktualności |